ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΜΟΡΦΕΣ ΟΝΟΜΑΤΟΣ 

οι Ελληνες χωρικοί πρόφεραν (και προφέρουν) κατά παραφθοράν Σαλονίκη και οι Σλάβοι χωρικοί κατά περαιτέρω παραφθοράν Solun.Τώρα, ότι και δω στην Ελλάδα κάποιοι «επιστήμονες» (που δέχονται τη γλώσσα των Σκοπίων ως Μακεδονική) θα μπορούσε να προβάλουν ως επιστημονική αλήθεια οτι το σλαβικό Solun οι πεπαιδευμένοι Ελληνες κάποιας εποχής το μετέτρεψαν σε Θεσσαλονίκη,αυτό είναι κάτι που υφίσταται ως ενδεχό-μενο! Μεταξύ των βιογραφικών στοιχείων του Φιλίππου Β΄ παραδίδονται τα ακόλουθα : «Εν έτεσι γουν είκοσι και δυσίν, οις εβασίλευσεν ?Αυδάταν Ιλλυρίδα γήμας έσχεν εξ αυτής θυγατέρα Κύνναν , έγημε δε και Φίλαν, αδελφήν Δέρδα και Μαχάτα?Οικειώσασθαι δε θέλων και το των Θετταλών έθνος επαιδοποιήσατο εκ δύο θετταλίδων γυναικών,ών η μεν ην Φεραία Νικη- σίπολις , ήτις αυτώ εγέννησε Θετταλονίκην, η δε Λαρισσαία Φίλιννα, εξ ης Αριδαίον ετέκνω-σε.Προσεκτήσατο δε και την Μολοττών βασιλείαν,γήμας Ολυμπιάδα, εξ ης έσχεν Αλέξαν-δρον και Κλεοπάτραν?» (Satyrus Biogr.Fragmenta,fr.5) . Προήλθε κατά παραφθορά του ονόματος Θεσσαλονίκη> Σαλον(ίκη) > Solun.Δηλ. Και μια παρατήρηση-σχόλιο σχετικώς με τη σλαβική ονομασία Solun της Θεσσαλονίκης, (που βλέπω να χρησιμοποιείται ενίοτε και σε επιστημονικά άρθρα κατά τρόπο βεβαίως αντιεπιστημονικό!). Από τις παραπάνω μαρτυρίες διαπιστώνεται ότι ο Φίλιππος , καθώς επέκτεινε το βασίλειό του προς άλλες ελληνικές πόλεις ή και ημιβάρβαρες περιοχές, ασκούσε πολιτική όχι βίαιης επιβολής αλλʼ «εξοικείωσης» («θέλων οικειώσασθαι») με επιγαμίες , που ο ίδιος πραγματο-ποιούσε.Ετσι λοιπόν καταλαμβάνοντας τη Θεσσαλία και τις θεσσαλικές πόλεις έλαβε ως συζύγους τη Λαρισσαία Φίλιννα και τη Φεραία Νικησίπολη,από την οποία απέκτησε την Θεσσαλονίκη, κατόπιν γυναίκα του Κάσσανδρου,που έδωσε αυτό το όνομα της συζύγου στην πόλη της Θεσσαλονίκης(316-5π.Χ.).